บทที่ 88

เฮนรี่

"คงต้องแยกกันตรงนี้แล้วล่ะ" สตีฟพูด น้ำเสียงเจือความเศร้าอยู่ลึกๆ เขาสบตาผมขณะที่เราหยุดยืนอยู่ริมฟุตบาทตรงจุดที่รถอูเบอร์ของผมจะมารับ

ในที่สุดเดตนี้ก็จบลงอย่างน่าเศร้า ผมไม่อยากให้มันจบลงเลย แต่ก็นั่นแหละ อย่างที่เขาพูดกันว่า งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

"อืม" ผมตอบรับ พลางยกแขนขึ้นเกาหลังคอแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ